r/felsefe • • 15h ago

varlık • ontology Yaratıcının varlığı zorunludur. Hodri meydan…

0 Upvotes

Evrende her şeyin bir sebebi vardır ve o sebeplerin de sebepleri vardır. Bu sebepler zinciri geçmişe doğru uzanır, ancak bu zincir ne kadar geçmişe uzanırsa uzansın bunun bir ilk halkasının, bir başlangıcının , olması zorunludur. İlk halka ya da ilk sebep var olan her şeyin asıl sebebi, dolayısıyla yaratıcısıdır.

Soru: her şeyin bir sebebi vardır dedin peki ilk halkanın sebebi ne

Cevap: evrende her şeyin bir sebebi vardır dedim. İlk halka ya da ilk sebep evrende değildir

Soru: peki evrende her şeyin bir sebebi olduğuna delilin var mı

Cevap: birincisi evrende sebebi olmayan tek bir şey gösterilemez. Hodri meydan gösterebilen göstersin.

İkincisi hiçbir şey yokluktan varlığa kendi kendine çıkamaz çünkü olmayan bir şey iş yapamaz dolayısıyla yokluktan varlığa çıkma işini de yapamaz. Öyleyse yokluktan varlığa çıkan her şeyi yokluktan varlığa çıkartan bir şey(bir sebep) zorunlu olarak vardır

Soru: sebepler zincirinin bir başlangıcı olması şart mıdır

Cevap: evet şarttır. Zira sebepler zincirinin bir başlangıcı olmadığını ve eksi sonsuza uzandığını farz etsek günümüze gelinceye kadar sonsuz sayıda sebep-sonuç ilişkisinin yaşandığını yani sonsuz zamanın geçtiğini kabul etmemiz gerekir. Sonsuz ise adından da anlaşılacağı gibi sonu olmayan bitmeyen demektir yani sebepler zinciri başlangıçsiz olsa günümüze ulaşmak için sonsuz zaman geçirmesi gerekirdi sonsuz zaman geçirmek ise imkansızdır öyleyse sebepler zinciri başlangıçsız olsa günümüze ulaşamazdı. Ulaştığına göre sebepler zincirinin zorunlu olarak bir başlangıcı bir ilk halkası vardır.

Soru: Varsayalım ki haklısın evrende trilyonlarca şey var ve bunların hepsi sebepler zinciri ile bir ilk sebebe bağlıdır. Bu trilyonlarca şeyin hepsinin aynı ilk sebebe bağlı olduğunu nereden biliyorsun belki trilyonlarca, farklı farklı ilk sebepler var

Cevap: varsayalım ki trilyonlarca ilk sebep var, bütün bu trilyonlarca ilk sebebin hepsinin birden zamanın dışında olması zorunludur. Çünkü zaman ve zamanın içindeki her şeyin bir başlangıcı vardır. Başlangıcı olan her şeyin ise bir sebebi vardır. Sebebi olan şeyler ilk sebep olamaz. Öyleyse zaman ve zamanın içinde olan hiçbir şey ilk sebep olamaz. Bu durumda trilyonlarca ilk sebeplerin hepsinin zamanın dışında olması gerekir. Bu ise imkânsızdır

Çünkü sadece tek bir şey zaman üstü yani zamanın dışında olabilir

Soru: zamanın dışında sadece tek bir şey olabilir dedin buna delilin var mı?

Cevap: zamanın dışında değişim yoktur dolayısıyla zamansız varlık değişim geçirmez. bunların sayısı birden fazla olsa bunların birbirlerine zit özellikleri, mesela “hepsinin hakimiyeti kendi elinde tutma iradesi” , değişim geçirmeyeceğinden, Ontolojik olarak paradoksa sebep olur ve sistemi çökertir

İkinci olarak zamanın dışında mantık matematik ve konuştuğumuz diller de dahil olmak üzere pek çok şey tanımlı değildir ve tanımlanamaz

Zira zamanın olmadığı bir durumda uzay da yoktur çünkü madde özellikle atomlar sürekli hareket halindedir hareketin var olabilmesi için ise uzayın ve zamanın birlikte var olması gerekir

uzayzamanın olmadığı bir durumda karenin üçgenin kürenin kısacası geometrinin tanımlanması mümkün değildir çünkü uzay yoksa yer bildiren hiçbir kavram ve kelime tanımlanamaz

zamanın olmadığı bir durumda ise öncelik sonralık kavramları ve zaman bildiren hiçbir kelime ve kavram tanımlı değildir böyle bir durumda sıralama yapılamaz dolayısıyla “ bir” dışındaki sayılar tanımlı değildir. Dolayısıyla birden çok varlık bulunamaz


r/felsefe • • 4h ago

düşünürler, düşünceler, düşünmeler sizce insanlık ne zaman uzaya gidip, dünyanın tek yasanabilir yer olduğunu fark edip, anasınıskmeyi bırakıcak bu gezegenin

0 Upvotes

r/felsefe • • 13h ago

inanç • philosophy of religion "Ölümü tozpembe görmeyenin kalbinde bir renkkörlüğü vardır." - Emil Cioran | Burukluk

Post image
9 Upvotes

r/felsefe • • 12h ago

bilgi • epistemology İnsan felsefeden nasıl yararlanmalı nasıl bir bakış açısı olmalı üzerine bir alegorim.

4 Upvotes

🌾 ALTIN TORBASI VE BİLGELER NEHRİ:

Zamanın ötesinde bir coğrafyada, omzunda kendi elleriyle dokuduğu, sağlam ve derin bir heybe taşıyan bir seyyah yaşardı. Bu heybe onun evi, yurdu ve kimliğiydi; ona atalarından kalmış, köklerini, inancını ve hayata bakışını (örneğin sağcılık, İslamcılık gibi dünya görüşlerini) simgeleyen kadim bir kumaştan dikilmişti. Seyyah heybesine gözü gibi bakar, onu asla omzundan indirmezdi.

Günün birinde yolu, felsefe tarihinin en büyük düşünürlerinin, bilgelerinin ve krallarının fikirlerinden beslenen devasa, gürül gürül akan bir nehir yatağına düştü. Nehrin suları o kadar güçlü, içindeki taşlar ve parıltılar o kadar büyüleyiciydi ki, nehir kıyısındaki insanlar ikiye bölünmüştü:

Bir grup insan, nehrin cazibesine kapılıp ne bulursa (çamuru, çakıl taşını, zehirli otları) kucaklayıp bağrına basıyor, nehrin içinde boğulup kendi kimliklerini unutuyordu (Taklitçilik ve kimliksizlik). Diğer grup ise nehre yaklaşmaya korkuyor, "Bu su yabancı, bizi zehirler" diyerek kıyıda aç ve susuz bekliyordu (Dogmatizm ve yobazlık).

Bizim seyyah ise nehrin kıyısına diz çöktü. Omzundaki heybeye baktı, sonra elindeki süzgeci çıkardı. Nehrin hırçın sularına süzgecini daldırdı. Su akıp gitti, süzgecin içinde kumlar, çakıllar ve aralarda parıldayan saf altın taneleri kaldı.

Seyyah, süzgeci yavaşça sallayarak kumu ve çakıl taşlarını ayırdı.

Süzgeçte kalan o saf altın tanelerine baktı; onlarda Platon’un "Devleti işin ehli, bilge olanlar yönetsin" diyen liyakat fikrini gördü. Hobbes'un "Kaosu engellemek için güçlü bir düzen şarttır" diyen adalet parıltısını gördü. Bu evrensel doğruları, yani altınları aldı, incitmeden kendi heybesine attı.

Süzgecin dibinde kalan çakıl taşlarına ve kumlara baktı; onlarda aynı bilgelerin insanları köleleştiren sansürlerini, zalim baskılarını ve insanı hiçe sayan kibirlerini gördü. "Sizin bu felsefeniz bana ağırlık eder, heybemin asil kumaşını kirletir" diyerek çakılı ve kumu nehir yatağına, ait olduğu azgın sulara geri fırlattı.

Kıyıda bekleyenler şaşkınlıkla sordu: "Sen ne nehirde boğulup onun kölesi oldun, ne de ondan korkup uzak durdun. Bunu nasıl başardın?"

Seyyah heybesini düzeltti ve gülümsedi:

"Eğer toplanan altınları koyacak sağlam bir heybeniz (altyapınız) yoksa, nehrin zenginliği sizi kurtarmaz, savrulup gidersiniz. Ama eğer elinizde bir süzgeciniz (aklınız) yoksa, nehrin tüm çamurunu altın sanıp yutar, kendi ağırlığınızda boğulursunuz. Ben nehrin çakılını nehre bıraktım, altınını heybeme kattım."


r/felsefe • • 10h ago

yaşamın içinden • axiology İnsan içindeki gücü nereden alır?

Post image
2 Upvotes